เครียดเกินไปรึเปล่า????

posted on 24 Apr 2009 09:45 by prang2626 in diary

รู้สึกไม่ค่อยสบายค่ะ....แต่ไม่ทราบเหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไร...

เริ่มตั้งแต่ช่วงวันหยุดสงกรานต์ที่อยู่กับบ้าน...แล้วร้อนแทบบ้า...หน้าตาพองไหม้ เหมือนไปตากแดดมาก้อไม่ปาน ทั้งๆ ที่อยู่แต่ในบ้าน และร้อนมากจนกินไม่ได้ นอนไม่หลับ ทำเอาน้ำหนักลดไป 3 กิโล

แต่พอเริ่มมาทำงานตั้งแต่วันจันทร์ หน้าก้อเริ่มลอกเป็นขุยๆ (ไม่เว้นแม้แต่เปลือกตา) ใช้เวลาประมาณ 2 วัน พอได้อยู่ในห้องแอร์ หน้าก้อเริ่มปรับสภาพกลับสู่ภาวะปกติ คือกลับมาเป็นปกติจริงๆ ....เราก้อ..เออ..อะไรเนี่ยยย...ทำไมถึงเป็นไปได้ถึงเพียงนี้

แต่เมื่อ 2 วันที่แล้วงานเยอะมากๆ ทำงานแทบไม่ได้เงยหัวขึ้นจากโต๊ะเลย ต้องอ่านเมล์ของหัวหน้าทั้งหมดที่ส่งมาจากญี่ปุ่น แล้วเขียนด้วยดินสอกำกับ งานหยุดไป 1 สัปดาห์ ทางญี่ปุ่นมีเมล์เข้ามาเยอะมาก รวมทั้งมี inspection standrad ที่ต้องแปลอีก 2 ปึก รู้สึกงาน+เวลามันเร่งเร้าเหลือเกิน เพราะต้องทำให้เสร็จก่อนวันศุกร์นี้

ทีนี้ปรางก้อทำเสร็จไปหมดแล้ว..ตั้งแต่เมื่อวาน พองานเลิกแล้วกลับบ้านรู้สึกตัวเบา สบายใจ เพราะไม่มีงานค้าง แถมวันศุกร์ หัวหน้าต้องออกไปดูงานต่างจังหวัดทำให้คิดว่า สบายแล้วเรา ไม่มี่อะไรทำแล้ว ปรางก้อกินข้าว+ดูหนัง ตามปกติแล้วเข้านอน....แต่ก่อนนอนรู้สึกปวดตึบๆๆๆที่ขมับข้างขวา จึงรีบนอน....

ประมาณตี 1 รู้สึกตัวตื่นมา ร้อนมากๆๆๆๆ แล้วก้อปวดหัวมากๆๆๆ คิดว่าเป็นเพราะอากาศร้อน เลยไปอาบน้ำใหม่ พอกลับมานอนยังไม่ทันหลับก้อรู้สึกร้อน+ปวดหัวมากๆ จนอาเจียนออกมา ก้อเลยย้ายออกจากห้องไปนอนนอกบ้าน(แต่ยังอยู่ภายในรั้วบ้าน) แล้วก้ออาเจียนจนไม่มีอะไรจะออกแล้ว จนถึงประมาณตี 4 พอเช้าแม่มาดูและถามว่าไปทำงานไหวมั้ย ปรางก้อบอกว่าน่าจะไหว ถ้าไปแล้วไม่ไหว จะขอไปนอนพักที่ห้องพยาบาล...แล้วก้อมาทำงาน โดยที่อาการปวดหัวหายไปและไม่อาเจียนแล้ว แต่ก่อนทำงานซื้อน้ำหวานเฮลลูบอยกินด้วย..ทำให้รู้สึกสดชื่น..แต่ยังรู้สึกตัวลอยๆๆๆ อยู่

ยังไม่ทันจะ 8 โมงเช้าหัวหน้าก้อเอางานมาให้แปลจำนวนนึง..แล้วบอกว่าจะเอาไปอ่านในรถระหว่างที่นั่งไปดูงานต่างจังหวัด..ขอให้รีบทำให้ด้วย

ปรางก้อประมาณว่ายังไม่หายสลึมสลือเท่าไหร่..แต่พอได้ยินแบบนี้..ก้อรีบปั่นนนน...รีบแปลลล จนเสร็จ(ประมาณ 1 ชม.) หลังจากนั้นก้อรู้สึกมือชา เพลียและเหนื่อยบอกไม่ถูก...

ไม่รู้ว่าปรางกำลังใช้ร่างกายแบบฝืนเกินไปอยู่รึเปล่า...อันที่จริงใจเรามันไหว..ทำอะไรก้อได้ แต่ร่างกายเราอาจจะเหนื่อยเกินไป เพื่อนที่สนิทแนะนำว่าปรางควรไปพบจิตแพทย์ เพราะอาการที่เกิดขึ้นเหมือนกับในส่วนลึกของจิตใจมีความเครียด แต่เราพยายามปกปิด ทำเป็นลืม ไม่นึกถึง แต่ภายในจิตใจของเราไม่ได้ทำตามร่างกาย แต่เก็บสะสมความเครียดเอาไว้ จนต้องหาทางระบายออกมาด้วยวิธีทางธรรมชาติ หรือว่ามันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ...ปรางไม่ค่อยแน่ใจ ...ระบบกลไกภายในร่างกายของมนุษย์ มันซับซ้อนเกินไป และยากที่จะทำความเข้าใจ....ปรางไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังเป็นอะไรอยู่...ส่วนลึกๆ ภายในร่างกายกำลังเรียกร้องอะไรบางอย่างอยู่รึเปล่า...

เมื่อปีกว่าๆ ที่ผ่านมา ปรางเคยเป็นแบบนี้มาแล้วครั้งนึง..เพียงแต่แตกต่างกันที่สถานที่และอุณหภูมิแวดล้อม ตอนนั้นปรางไปเรียนอยู่ที่ญี่ปุ่น แล้วเครียดกับการเรียนมากๆ จนวันนึงขณะที่นอนหลับอยู่ ก้อตื่นขึ้นมาอาเจียน แบบไม่มีเหตุผล อาเจียนทั้งคืน จนถึงเช้า แล้วหายไปเอง....ซึ่งตอนนั้นไม่ได้ร้อนเหมือนกับเมื่อคืนนี้...ถ้าปรางไปหาหมอ ก้อคงไม่พลาดที่จะได้ยาแก้ปวดไมเกรนมากินแน่ๆ แต่พอหายแล้วแบบเนี้ยยย...ก้อไม่คิดที่จะไปหาหมอ...

ทำไมระบบในร่างกายของมนุษย์...ซับซ้อน และยากเกินที่จะเข้าใจได้อย่างง่ายๆ นะ....

หรือว่าปรางกำลังตกอยู่ในภาวะเครียด...จริงๆ

แล้วบางที..อาการเสียดท้องแบบไม่ทราบสาเหตุ...ก้อเคยเกิดขึ้นเหมือนกัน

เวลาเป็น..มันเสียดมาก จนแทบเป็นลมเลยอ่ะ....

แต่เวลาที่พร้อมจะไปโรงบาล..ปรางก้อแทบไม่หลงเหลืออาการเหล่านั้นแล้วอ่ะ...

เพราะมันจะเป็นแล้วก้อหายไปเอง...ประจำ

Comment

Comment:

Tweet



ปราง ไม่เอาไม่เครียดนะจ้ะ เวลาที่เริ่มจะเครียดก็ยิ้มไว้ก่อน พักผ่อนด้วยนะจ้ะ ^^

#3 By allaboutmystory on 2009-04-26 16:23

คุณกิ๊ก>>>ปรางก้อไม่รู้เหมือนกัน
บางที...บางเรื่องเพื่อนฟังแล้วบอกว่า
แกทนได้ยังงัย..แต่เราเฉย(ประจำ)
บางทีปรางอาจจะเครียดอยู่ก้อได้
แต่เครียดโดยไม่รู้ตัว...
ก้อทุกๆ เรื่อง..มันรับได้หมด
ไม่มีเรื่องอะไรที่เรารู้สึกจะเป็นจะตาย..นี่นา

#2 By prang2626 on 2009-04-25 20:03

อาจจะเครียดก็ได้นะ
แต่ถ้าถึงกับอาเจียนต้องเครียดมากๆ
ถ้าไม่เครียดมากแล้วอาเจียน อาจจะจากสาเหตุอื่นก็ได้

#1 By saori_gig on 2009-04-25 18:47